Λογω των πολλων αναδημοσιευσεων σταματαω την δημοσιευση κειμενων εδω.

Ο ανελκυστυρ που αρχαιοτερως τρανσπορτουσε τους ρεμπετες
απο τας ασφαλεις υπογας στας ολισθηρας ταρατσας, χαλασε.
Εκει που φωτοκοπουσε προηγουμενως πρασινη ενδειξις, εφλεγε μια ερυθρα.
Ηλθε ο μαστωρ, ειπε «Το ανσανσαιρ δεν εχει τιποτα, κανει μονο σταση».

Πωλουσε ξυραφακια σε τιμες προσιτες· χρησιμοποιημενα μια μονο φορά.

Xαπια που δεν παιρνονται
δυσκολα καταργουνται.

Διανυκτερευε ακομα και τις κρυες νυχτες, σ΄ενα σκουριασμενο Σιτροεν στην Αδελφοκτονων Ηρωων στο υψος της εκκλησιας. Εκει τον εβρισκαν και τους μοιραζε κουπονια για μονοκλινα για το Σαββατοκυριακο ή για παντα.»

Ο Ψαροντουφεκας ειχε το ιχθυοτυφεκειον του πισω απο την Παλαιων Ανελκυστηρων και Χειμαδιας γωνια, με εγκαταστημενη στην εισοδο μιαν πορτα ειδικη να τριζει οταν την ανοιγεις. Εκει προσελχορνταν οι πολιται με διπλωμενα και τριμμενα εγγραφα οπου τους τα εσφραγιζε με την σφραγιδα που αλλοτε εγραφε «ΑΠΗΧΘΗ» και αλλας φορας «Raison d'être». Καποτε λαχαινε και δεν εμπαινε η σφραγις σωστα, δηλαδη στραβα και οχι ολοστρογγυλως, διοτι ενιοτε ο Τυφεξης εκεινη την ωρα ητο στενοχωρημενος ή εβλεπε κατι που τον πειραξε. Τοτε εδειχνε το σχημα της σφραγιδος ξεθυμανσμενον και εμφανιζομενον σαν ημισεληνος πριονισμενη. Συχνερως επανερχοταν ο κοσμακης με αλλες αφορμες· εκεινος τοτε τους εβαζε ξανα την ιδια σφραγισην αλλα στρογγυλεμενην και με αλλο μελανη που ειχε το χρωμα των ματιων του. Υπουλο.